İşçi Forumu konuşması

29 Nisan Cuma 2016 günü Kadıköy’de gerçekleşen, 20den fazla işçi örgütlenmesini ve direnişçi işçilerin katıldığı İşçi Forumu için hazırlayıp okuduğumuz metin.

Plaza Eylem Platformu adına size beyaz yakalıların selamını getirdim. Beyaz yakalı çalışanlar yaklaşık on yıldır emekçilerin oluşturduğu cephede yerlerini arıyor ve alıyorlar. Emek piyasasının sürekli ölümlerle, iş cinayetleriyle, hak kayıplarıyla düzenlendiği ve emek örgütlerinin baskıyla ve yozlaşmayla sınandığı çalışma hayatında, beyaz yakalıların kendileri için haklar oluşturması kolay olmadı. Emek örgütlerinin ve muhalif örgütlenmelerin beyaz yakalıları ayrıcalıklı bir sınıf olarak gördükleri, işçiden saymadıkları, topuklu ayakkabı giydikleri ve kravat taktıkları için sınıf bilincine sahip olmamakla, işçi olduğunu bilmemekle suçladıkları zamanlar henüz tam anlamıyla sona ermedi. Ancak beyaz yakalılar, iş kıyafetlerini, takım elbiselerini çıkartma gereği duymadan emek mücadelesinde kendilerine bir yer açtılar.

Beyaz yakalıların temel sorunu, çalışabilmek ve hayatta kalabilmek için yalnız kalmaya zorlanmalarıdır. Bugünkü çalışma düzeni, çalışanlardan, özellikle beyaz yakalılardan duygularını ve kişiliklerini de istemektedir. Aynı çalışma düzeni, tanımlanmamış meslek hastalıklarıyla ve aşırı çalışma yüküyle beyaz yakalıların bedensel bütünlüğüne zarar vermekle kalmayıp, manevi bütünlüklerini de yaralamaktadır. Bu yüzden, beyaz yakalılar sadece temel haklar düzeyinde değil, kişisel ve duygusal düzeyde de mücadele etmektedir. Manevi tahribatın ucu intihara kadar varmaktadır.  Utançla gizlenen, çalışmayla bağı hiç kurulmayan beyaz yakalı intiharları çaresizlik veya bunalım değil, direniştir.

Artık mavi yakalılarla beyaz yakalıların çalışma acıları ve maruz kaldıkları çalışma tahribatı arasında kıyas yapmanın, birinin diğerinden daha ağır veya daha önemsiz olduğunu söylemenin imkanı yoktur. Çalışma düzeni bir taraftan madenlerde ölümü olağanlaştırırken diğer taraftan ofislerde fazla mesaiye zorlamakta, çalışanları performans mengenesine sıkıştırarak her yerde ölümüne çalışmaya razı etmektedir. Bugün Soma’yı unutursak ofis pencerelerimiz daha da daralacağı gibi, ofislerde fazla mesaiye izin verirsek daha çok inşaattan düşeceğiz. Beyaz yakalıların mavi yakalılara, mavi yakalıların da beyaz yakalılara, mücadelelerine ihtiyacı vardır. Mücadelemiz ayrı ayrıdır, ama ortaktır. Bu yüzden 1 Mayıs sabahı beyaz yakalılar dayanışma bayrağını taşımaya [sadece Soma’daki kayıpları anmak için değil, beyaz yakalıların yoğunlukla çalıştığı yerlerden birinde kendi patronlarına ve çalışma düzenine karşı] Levent Soma Holding önünden başlayacaklar.ChOd9b3XEAAep7i

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s