#Mobbing101 İkinci Hafta: Mobbingi İfade Etmek

jessica-sysengrath-440137-unsplash

Mobbingi birbirimize sorduk, birbirimizden öğreniyoruz. İkinci haftanın #Mobbing101 konusu Mobbingi İfade Etmek.

Her yıl Mobbing ile Mücadele Derneği kurucusu Hüseyin Gün’ün ansına Şubat basında düzenlenen “Mobbing Farkındalığı Haftası” kapsamında bu yıl internet üzerinden bir soruşturma başlatmıştık. Beş gün boyunca sorular yönelttik, ardından cevapları değerlendirip yazıya döktük. Bu soruşturma mobbingle ilgili birbirimizi eğittiğimiz bir ders niteliğinde oldu. Bulgularımızı hafta hafta paylaşıyoruz. İyi okumalar.

İlk haftamızda, mobbingin genellikle üst pozisyondakiler tarafından alttakilere uygulandığını ama akran zorbalığı şeklinde de ortaya çıkabileceğini konuşmuştuk. İkinci hafta ise durumun farkına varmanın ve mobbinge karşı bir dayanışma kurmanın önemine dair sorular yöneltildi.

Öncelikle çalışanın üzerinde güçlü bir tesir bırakan ve hafızasında yer eden bu olayların adının mobbing diye konmasının etkilerini görüyoruz. Böylece yaşanan baskı yüzünden kendini suçlu ve değersiz hissederek yalnızlaşan kişi, olan biteni meşrulaştırmayı bırakıyor ve yıpratıcı ruh halinden kurtuluyor. Mobbingin farkına varmanın önemini ve sağaltıcı etkisini ortaya koyan cevaplar, kişinin dayanışma ağlarıyla yalnızlıktan kurtulması konusunda ise daha olumsuz. Öncelikle kavramın yeterince bilinmemesinden çekiniyor mobbinge uğrayan kişi. Benzer tecrübeleri yaşamayanlara bunun alelade bir kötülük veya kötü insan sorunu olmayıp yıpratma, sindirme amacıyla takip edilen sistematik bir tutum olduğunu anlatmak çoğunlukla külfetli bulunuyor. Hatta mobbingi konuşmak, fazladan bir gerilim ihtimali olarak görülüyor. İnsanlar daha fazla yıpranmaktan çekiniyor. Diğer çalışanlar duruma müdahil olmaya çekiniyor, çünkü aynı muameleye maruz kalmaktan korkuyor. Bu da işyerinde dayanışma kurulmasını iş dışına nazaran daha da zor hale getiriyor. Mobbinge uğramış kişiler ise, kendilerine destek olan çıkmasa bile, bu durumdaki çalışanla dayanışma içinde olmaya daha fazla eğilim gösteriyor.

Bu cevaplar bize mobbingin sadece akademik veya hukuki bir kavram olmadığını gösteriyor. Mobbing araştıracağımız veya dava açarken kullanacağımız bir kavramdan ibaret değil, günlük ofis hayatının bir parçası. Onunla mücadele edebilmemiz, rutin günlük hayat içinde görünmezleşebileceğini bilmemize bağlı. Bu bilgiyi yaygınlaştırmak ve mobbingi ifade etmek hem mobbinge uğrayan kişinin sessizleşip içe kapanmasını önlemeye hem de dayanışma ağları oluşturmaya yardımcı olacaktır.

İkinci Haftanın Soruları

1. Yaşanılan duruma mobbing adını koymanın sizin tepkilerinize dair bir faydası oldu mu?

2. İşyerinde yaşananları çevrenizdekilere anlatırken mobbing olarak ifade ediyor musunuz?

3. Yakın ve uzak çevrenizden destek gördüğünüzü düşünüyor musunuz veya mobbinge uğrayan yakınınıza veya iş arkadaşınıza destek olma imkânınız oldu mu?

Sorulara verilen bazı yanıtlar:

“Yaşadığım şeyin adını koymak, bunun sistematik olduğu ve ne yaparsam değişmeyeceğini kavramama yaradı. Ben yine tepkimi verdim ama gidişatın değişmeyeceğini de anladım. Bunu haketmemiştim. Derdimi kime anlatsam anlamazlıktan geliyordu. Değiştiremeyeceğimi anladığımda daha olgun ve mantıklı tepkiler vermeye başladığımı düşünüyorum.”

“Mobbingi adlandırmak bana yapılanın sistematik olduğunu görmemi sağladı. Ne yapsam yaranamayacağımı anladığım için yapılanların benim değerimle ilgili değil onların çıkarıyla ilgili olduğunu anladım.”

“Kendimi sorgulamayı ve yetersiz görmeyi bıraktım mobbing olduğunu anladığımda.”

“Mobbingi adlandırmak nasıl mücadele etmem konusunda bilgi almam için fayda sağladı.”

“Yapılan davranışın sadece bana uygulanan bir baskı olmadığını, tüm çalışanlara uygulandığını görmek tepkilerimi güçlendirdi.”

“İşyerinde yaşananları mobbing olarak ifade ediyorum. Bu konuda sorun yaşayan arkadaşlarla paylaşıyoruz ve yaşadıklarımı aktarıyorum.”

“Ne yazık ki yapılanları mobbing olarak ifade edemedim, çevremde bunu mobbing olarak görmeyen birçok insan var, mobbingi eziyet olarak görenler de var.”

“Öncelikle yaşadıklarımı anlatıp sonra buna mobbing dendiğini açıklamam gerekiyor.”

“Daha çok ‘kötü ve ruh hastası insanlar’ tarafından kötü muameleye maruz kalmak diye ifade ediyorum.”

“Mobbinge maruz kaldığımda ailemden ve bazı arkadaşlarımdan destek gördüm ve mobbing nedeniyle işten ayrılan arkadaşlarıma destek olmaya çalışıyorum.”

“Yakin ve uzak çevreme mobbingi ve işyerindeki sorunları anlattım. Benden kaynaklı olduğunu düşünenler olduğu gibi tersine, beni anlayıp destek olanlar da oldu. Paylaşarak birbirimize destek olduğumuz ufak da olsa bir çevrem oldu.”

“Mobbinge maruz kaldıktan sonra destek gördüğümü düşünmüyorum. Çünkü buna maruz kalan insan başkalarına anlatırken bayıcı olabiliyor. Öfkeli ve çaresiz olduğunuz için hem çok konuşuyor hem de çare bulmuyorsunuz. Mobbinge maruz kalan ezildiği için ezilme durumuna karşı çıkamıyor. Bu olayı söylediğiniz insanları zor durumda bırakıyor. Dinliyor ama ‘O kadar da büyütme,’ diye düşünüyorlar. Onlar böyle düşününce olayın ciddiyetini yeterince anlatamadım diye daha fazla şikâyet ederek anlatıyorsunuz ikna etmek için. Onlar da yoruluyor, çünkü ne yapsalar faydasız bir ilişkiye sokuyorsunuz. Sonuçta gerçekten dinlememeye, geçiştirmeye karar veriyorlar. İkinci bir ‘beni kimse önemsemiyor’ küslüğüne giriyorsunuz.”

“Çevremden destek görmedim fakat mobbinge uğrayan beyaz yakalı veya mavi yakalı işçilerin sorunlarına dostane yollardan çözüm ürettim ve bu alanda başarılı oldum.”

“Mobbinge uğradığımda kimseden destek görmedim, aksine insanlar korktuğundan pasifize oldular.”

“Mobbinge uğradığımda çalışma ortamında destek bulamadım. Haklı olarak kimse benimle aynı yazgıyı paylaşmak, yanımda yer almak istemezdi.”

“Ben de mobbinge uğrayan birkaç arkadaşım için destek olmaya gayret ettim. Hatalı olduklarını anlatmaya çalıştım. Ama başka destek olan çıkmadı. Bu çok da kolay bir şey değil. İşinizi kaybetme riski ile karşı karşıya kalıyorsunuz.”

#Mobbing101 İlk Hafta: Mobbingi Tanımak yazısını buradan okuyabilirsiniz.

Bir cevap yazın